Szumi dookoła…

Co to takiego?
Szum uszny to dodatkowe odczuwanie dźwięku przez chorego, które jest niezwiązane z zewnętrznym źródłem stymulacji.
Szumy uszne mają najczęściej charakter subiektywny, słyszane są tylko przez osobę która na nie cierpi. Odczuwane są w uszach lub głowie. Mogą powstawać na każdym poziomie drogi słuchowej, zaczynając od przewodu słuchowego zewnętrznego, a kończąc na korze słuchowej. Osoby z tą przypadłością określają szumy uszne jako dzwonienie, tętnienie, gwizdanie, brzęczenie, szum wiatru czy wody. Dźwięki mogą występować w różnych natężeniach i są trudne do stłumienia. Od tego, w którym miejscu powstaje szum i z jakiej powstaje przyczyny, zależy metoda leczenia szumów usznych. Przyjmuje się, że najczęściej miejscem generowania szumów usznych jest ucho wewnętrzne (ślimak).

Jakie są rodzaje szumów usznych?
* uszne – obwodowe, których przyczyną jest uszkodzenie błędnika lub nerwu słuchowego, np. w wyniku przebytej świnki, zapalenia błędnika czy choroby Meniere’a¹. Przyczyną szumów usznych są też mechaniczne uszkodzenia ucha, a szczególnie błony bębenkowej. Choroby wirusowe, bakteryjne, metaboliczne i hormonalne, w wyniku których dochodzi do szkodzenia ucha, również mogą pozostawić po sobie ślad w postaci szumów usznych.
* centralne – najczęściej związane ze zmianami naczyniowymi w mózgu, uszkodzeniem czaszki i mózgu, chorobami zapalnymi mózgu i opon mózgowych, padaczka z zawrotami głowy

Przyczyn występowania szumów usznych może być wiele, do najczęstszych można zaliczyć: niedosłuch związany z wiekiem, niedosłuch wywołany hałasem,  otosklerozę², chorobę Meniere’a, przewlekłe zapalenie ucha środkowego, a także nadczynność tarczycy czy niską krzepliwość krwi, choroby ośrodkowego układu nerwowego, w tym guzy narządu słuchowego.
Szumy uszne występują również przy długotrwałym przyjmowaniu niektórych antybiotyków (tzw. ototoksycznych, czyli mogących powodować uszkodzenia słuchu lub narządu równowagi), nadużywaniu kwasu acetylosalicylowego czy niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Szumy mogą towarzyszyć miażdżycy i nadciśnieniu tętniczemu. Niestety w większości przypadków nie udaje się ustalić przyczyn tego schorzenia. Podejrzewa się, iż w tych sytuacjach przyczyny mają pochodzenie centralne (wadliwe przekształcanie bodźców przez mózg).
Wynikiem uporczywych szumów usznych mogą być zaburzenia koncentracji, bezsenność, zmęczenie i wyczerpanie. W skrajnych sytuacjach może pojawić się także depresja, nerwica oraz myśli samobójcze.

Leczenie szumów usznych
Najczęściej wykorzystywanym sposobem leczenia są leki (miejscowo znieczulające, poprawiające metabolizm niedokrwionych tkanek, leki przeciwdepresyjne, neuroleptyki, preparaty z miłorzębu japońskiego, homeopatyczne), elektrostymulacja, metody habituacyjne (TRT – Tinnitus Retraining Therapy), które polegają na blokowaniu transmisji sygnałów nerwowych odpowiedzialnych za odbiór szumów usznych. Habituacja, to pokazanie choremu, jak oszukać doznania słuchowe i udowodnić mózgowi, że tych szumów nie ma, poprzez włączenie muzyki, czy innych pozytywnych dźwięków. TRT to nowoczesna i skuteczna metoda leczenia szumów usznych przy użyciu generatorów szumów, które znacząco łagodzą postrzeganie irytujących dźwięków. Terapią wspomagającą w leczeniu szumów usznych może być też terapia laserowa.
W laryngologii w leczeniu tego typu schorzeń wykorzystywany jest laser niskoenergetyczny.
Laser emituje wiązkę światła, która dociera, poprzez przewód słuchowy zewnętrzny i jamę bębenkową, do ucha wewnętrznego. Tam rozpoczyna się jego biostymulacja funkcji np. krążenia czy systemu samoregulacji. Dzięki temu regenerują się zniszczone mikrostruktury ucha wewnętrznego czy np. włókna nerwowe. Światło lasera dociera do miejsca, w którym powstają uciążliwe dźwięki. Ma on za zadanie penetrować i leczyć zarówno wewnętrzne, jak i zewnętrzne struktury ucha.
Energia lasera powoduje regenerację tkanek i powrót do zdrowia. Emitowana wiązka lasera nie doprowadza do wytworzenia ciepła ani jakichkolwiek zmian w tkankach ucha. Zabiegi są całkowicie bezbolesne. Metoda ta jest całkowicie bezpieczna i nie ma żadnych przeciwwskazań do jej stosowania w przypadku większości szumów usznych. Zabiegi najczęściej wykonywane są dwa razy w tygodniu, a cała kuracja trwa miesiąc. Laser likwiduje lub zmniejsza szumy uszne. Poprawa może nastąpić już po kilku terapiach laserowych. Ale może się zdarzyć, że nastąpi dopiero po kilku tygodniach od jej zakończenia. Jest ona skuteczna u 80% pacjentów, u których odnotowuje się znaczną poprawę lub całkowite wyleczenie.

Obok takich zagrożeń jak narażenia narządu wzroku oraz wpływ promieniowania elektromagnetycznego, stres, schorzenia układu krążenia, układu kostnego, pojawia się nowe – uzależnienie od komputera i Internetu. Staje się ono realnym zagrożeniem XXI wieku. Na podstawie ankiety przeprowadzonej w klasach drugich i własnych obserwacji mogę stwierdzić, że problem ten dotyka również niektórych uczniów naszego gimnazjum. Edukacja w zakresie profilaktyki jest zatem niezmiernie ważna tak w odniesieniu do uczniów jak i ich rodziców.

Z terminem uzależnienie najczęściej utożsamiane jest wprowadzanie do organizmu substancji powodujących szkodliwe zmiany somatyczne bądź psychiczne a w konsekwencji utratę kontroli nad swoim zachowaniem. Jednak uzależniającym czynnikiem mogą stać się także czynności, takie jak przebywanie w sieci. Dopóki ma ono obiektywną i uzasadnioną przyczynę to bez względu na ilość spędzanego w niej czasu nie możemy mówić o uzależnieniu. Problem pojawia się z chwilą utraty kontroli nad czasem i sposobem użytkowania tego medium, gdy w życiu zanikają kontakty z żywymi ludźmi a pozostaje jedynie kontakt z obiektem.

Praca przy komputerze w większości przypadków wykonywana jest w samotności za pomocą środków przekazu. Komputery wprowadzają poczucie sztuczności, odrealnienia, dehumanizacji więzi międzyludzkich, są także czynnikiem desocjalizacji człowieka, co jest największym zagrożeniem dla dzieci i młodzieży. Spędzanie kilku – kilkunastu godzin dziennie przed komputerem na graniu w różne gry sieciowe, czy surfowaniu po internecie – może bardzo negatywnie odbić się na ich zdrowiu fizycznym, ale głównie psychicznym. Częste przebywanie, zwłaszcza dzieci i młodzieży, które nie mają jeszcze wyraźnie zdefiniowanego własnego “ja” i poczucia świata realnego, w światach wykreowanych przez gry najnowszej generacji, prowadzi do poważnego zachwiania relacji pomiędzy rzeczywistością a fikcją. Efektem zbyt częstych kontaktów ze swoim komputerowym “ja” może być zupełna utrata kontaktu z rzeczywistością i w konsekwencji zaburzenia o charakterze psychotycznym. Gry komputerowe często nacechowane są brutalnością i przemocą, a wiele z nich działa według zasady – “zabij ich wszystkich”. Raczej nie należy się spodziewać, że takie wirtualne doświadczenia pozwolą rozwinąć instynkt społeczny. W 2001 roku w jednym z krajów azjatyckich odnotowano przypadek morderstwa w kawiarni internetowej podczas gry w popularną grę sieciową. Gracz, który przegrał w wirtualnym świecie zasztyletował swojego przeciwnika, ale już w świecie realnym. Brzmi to jak przestroga zwłaszcza dla tych rodziców, którzy często zapominają o swoich pociechach i nie kontrolują czasu spędzonego przez nie przed komputerem. Siecioholik jest silnie pochłonięty tematyką związaną z jego uzależnieniem. Kiedy nie jest w Internecie, to często o tym myśli bądź mówi, czyta książki o sieci itp. Dłuższy okres bez Internetu wywołuje u niego zespół objawów psychopatologicznych najczęściej objawiający się pogorszeniem nastroju, odczuwaniem nieokreślonego niepokoju, drażliwością, a nawet kłopotami ze snem. Następuje istotna zmiana dotychczasowych zamiłowań i zainteresowań, co w konsekwencji prowadzi do spadku wydolności intelektualnej.

Sygnałem alarmowym może być zaniedbanie obowiązków, w tym opuszczanie zajęć szkolnych spowodowane niedosypianiem z powodu buszowania w sieci. W dodatku istnieje poważne zagrożenie popadnięcia w nałogi towarzyszące. Po nocy spędzonej w sieci, aby wspomóc wyczerpany organizm, zaczyna się sięganie po środki pobudzające, jakimi są ekstazy i wreszcie narkotyki.

W internecie uzależnia przede wszystkim anonimowość. Każdy może podawać się za kogo chce, a to pozwala na dowartościowanie się, występowanie w roli o jakiej marzy się w życiu codziennym. Również ogromna ilość dostępnych informacji, jaką oferuje Internet może spowodować uzależnienie. W oczach siecioholika świat znajdujący się poza ekranem monitora staje się pusty, nie ma do zaoferowania nic ciekawego w porównaniu z nieprzebranymi atrakcjami znajdującymi się w Internecie.

Najbardziej uzależniające są te formy korzystania z sieci, które dotyczą kontaktów interpersonalnych. IRC, wirtualne kawiarenki, ICQ to usługi, które gromadzą największą liczbę osób nie mogących żyć bez sieci. Uzależniony internauta woli wirtualny kontakt z osobami, których nigdy nie widział na oczy, niż z osobami najbliższymi I co ciekawe, siecioholicy spędzają na takim symulowanym kontakcie z bliźnim więcej czasu niż ludzie obcujący ze sobą w tradycyjny sposób. Z jednej strony mamy obawę przed kontaktami międzyludzkimi , z drugiej zaś potrzebę drugiego człowieka Kolejną usługą-pułapką są gry on-line. Wyższością gier w sieci jest fakt, że jak na razie ludzie są lepsi od elektronicznych przeciwników i gra z drugim człowiekiem jest bardziej pasjonująca.

Objawy przemawiające za uzależnieniem od komputera to:

- silna potrzeba wirtualnego “bycia” wśród innych internautów,
- problemy ze skupieniem uwagi,
-utrata kontaktu z rzeczywistością,
-niekontrolowane wybuchy irytacji, agresji,
-brak kontroli w nadużywaniu korzystania z Internetu,
-zespół abstynencyjny – złe samopoczucie w okresach pozbawionych kontaktu z Internetem,
-kłopoty z utrzymaniem równowagi,
-omamy i halucynacje,
-kłopoty z łaknieniem,
-nadmierna potliwość,
-drżenie.

Do stwierdzenia uzależnienia można posłużyć się Testem Kimberly Young:

Czy stajesz się ożywiony, gdy myślisz o ostatniej lub następnej sesji z Internetem?
Czy czujesz potrzebę stałego zwiększania czasu spędzonego w Sieci?
Czy próbowałeś kilkukrotnie i bez powodzenia kontrolować, zmniejszać lub w ogóle zaprzestać korzystania z Internetu?
Czy czujesz się niespokojny, podirytowany lub bliski depresji, gdy próbujesz zredukować ilość i długość trwania sesji?
Czy pozostajesz w sieci dłużej, niż pierwotnie planowałeś?
Czy z powodu Internetu naraziłeś na szwank związki z bliskimi, pracę lub szkołę?
Czy kłamałeś, aby ukryć, jak wiele czasu spędzasz w Internecie?
Czy używasz sieci jako sposobu na ucieczkę przed problemami lub na uśmierzenie przykrego nastroju (poczucia bezradności, winy, niepokoju, depresji)?

Za uzależnioną uznaje się osobę, która odpowie twierdząco na co najmniej pięć pytań. Jednak odpowiedzi mogą zostać zafałszowane przez krzepiące autooszustwa badanego!

Opierając się na kryteriach diagnostycznych uzależnień wg ICD-10 uzależnienie od Internetu rozpoznaje się wówczas, kiedy w okresie ostatniego roku stwierdzono obecność co najmniej trzech objawów z poniższej listy:

• silną potrzebę lub poczucie przymusu korzystania z Internetu;
• subiektywne przekonanie o mniejszej możliwości kontrolowania zachowań związanych z Internetem, tj. upośledzenie kontroli nad powstrzymywaniem się od korzystania z Internetu oraz nad długością spędzania czasu w Internecie;
• występowanie, przy próbach przerwania lub ograniczenia korzystania z Internetu, niepokoju, rozdrażnienia czy gorszego samopoczucia oraz ustępowanie tych stanów z chwilą powrotu do komputera;
• spędzanie coraz większej ilości czasu w Internecie w celu uzyskania zadowolenia czy dobrego samopoczucia, które poprzednio osiągane było w znacznie krótszym czasie;
• postępujące zaniedbywanie alternatywnych źródeł przyjemności lub dotychczasowych zainteresowań na rzecz Internetu;
• korzystanie z Internetu pomimo szkodliwych następstw (fizycznych, psychicznych i społecznych), o których wiadomo, że mają związek ze spędzaniem czasu w Internecie

Uzależnienie od komputera lub Internetu nie zostało jeszcze uznane za jednostkę chorobową, ale wydaje się to być jedynie kwestią czasu. Dlatego wszystkim, którzy chcą wyjść z tego uzależnienia, pozostaje na dzisiaj leczenie prywatne, na które zbyt wielu osób nie stać. Rolą lekarza pierwszego kontaktu powinno być nakłonienie pacjenta do spotkania z osobą zajmującą się terapią uzależnień, np. w specjalistycznej poradni, gdzie są leczone są inne uzależnienia. Terapia polega na zmianie osobowości. Człowiek musi sobie uzmysłowić, że jest uzależniony i że to choroba. Potem, przy pomocy innych osób, w tym specjalistów musi zmienić swoje zachowania, relacje z innymi ludźmi, znaleźć inne sposoby redukowania napięć bądź odnaleźć inne źródła zadowolenia. Choć jedną z zasad terapii jest odstawienie uzależniacza, wiadomo, że całkowita eliminacja komputera ze współczesnego życia nie jest możliwa. Należy z niego korzystać – inteligentnie i z umiarem.

Jedynym w kraju ośrodkiem, który zajmuje się leczeniem tego typu uzależnień jest stołeczne Centrum Odwykowe Tel. (0-22) 617-03-10, (0-22) 870-03-77, (0-22) 813-30-43

Pomocy udziela Młodzieżowy Ośrodek Terapeutyczny w Sopocie Al. Niepodległości 817A Tel. 550-26-69

Źródła:
www.akmed.waw.pl/siec.htm
www.pulsmedycyny.com.pl/arch/2787
www.he.com.pl/Zdrowie/Nalog/Zp47int.html

opracowała Henryka Janczak, GIMNAZJUM NR 19, Gdańsk

Zapewne te słowa mogą szokować, zwłaszcza w kontekście reklamy, którą większość Polaków dobrze pamięta “Pij mleko, będziesz wielki”.
Czy jednak wiemy co spożywamy? Czy to co kupujemy w sklepie jest jeszcze mlekiem czy już tylko białym płynem?
Zachęcamy do obejrzenia programu emitowanego w TVN.

Część 1

Część 2

Czy to wszystko chcesz ryzykować stosując dietę cud?

14 września 2010 roku w “Dzień Dobry TVN” nagrano rozmowę z dietetyczką Magdaleną Makarowską na temat jednej z najbardziej popularnych w ostatnich latach “cudownych diet”. Polecamy obejrzenie tego krótkiego programu!

To co Państwo usłyszycie to spostrzeżenia praktyka. Osoby, która patrzy na skutki diet, a nie tylko zaleca je, próbując na tym zarabiać!
Zobacz program:

dietetyczka Magdalena Makarowska

mgr Joanna Kamińska technolog żywności i żywienia człowieka

Co to jest cukrzyca ciężarnych?
To każdy stan o podwyższonym poziomie glukozy we krwi na czczo. Pojawia się u zdrowych dotąd kobiet w ciąży. Stanowi zagrożenie dla płodu. Prowadzi głównie do niedojrzałości płodu. Niekiedy może to być niedorozwój narządów, np. niewydolność oddechowa i konieczność nadzoru neonatologicznego.

Bardzo ważne są systematyczne kontrole ginekologiczne podczas ciąży. Stosowane w Polsce procedury medyczne podczas ciąży pozwalają na wychwycenie nieprawidłowości we wczesnym okresie ciaży i zapobieganie skutkom cukrzycy.

Kilka danych na temat “problemu” jakim jest cukrzyca.

1. W 2006 r. Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych uznało cukrzycę za jedną z 10 najważniejszych chorób przewlekłych na świecie.
2. Według danych epidemiologicznych około 285 milionów ludzi na świecie choruje na cukrzycę, a do 2025 roku liczba ta wzrośnie do ponad 380 milionów.
3. Szacuje się, że w Polsce obecnie na cukrzycę choruje ponad 2 mln osób, z czego około 25% stanowią chorzy nieświadomi swojej choroby.
4. Poniżej zestawienie obrazujące stan liczby ludności na świecie, populację cierpiąca na cukrzycę oraz nietolerancję glukozy w roku 2010 i prognozy na 2030 rok.

ZOBACZ: PROGRAM PREWENCJI I LECZENIA CUKRZYCY W POLSCE NA LATA 2010-2011

O cukrzycy ciężarnych Prof. dr hab. med. Krzysztof Strojek Konsultacjt Krajowy w dziedzinie Diabetologii:

Uśmiechamy się, gdy coś nas cieszy lub bawi. Jednak są w życiu chwile, w których ciężko o optymizm. Na szczęście są ludzie, którzy potrafią wyczarować radość

Jak powiedział Victor Hugo „Uśmiech jest jak słońce, które spędza chłód z ludzkiej twarzy”. Bez wątpienia miał rację. Optymizm i dobry nastrój pomaga poradzić sobie ze smutkiem i rozgoryczeniem. Osoba, która się uśmiecha choć na moment zapomina o tym, co ją przygnębia, martwi lub boli. Jednak są w życiu chwile, w których trudno o uśmiech, zwłaszcza w przypadku ciężkiej choroby. Na szczęście są ludzie, którzy potrafią  to zmienić, nawet gdy dla innych może to wydawać się zupełnie niemożliwe.

Takimi osobami są wolontariusze Fundacji „Dr Clown”. Prowadzą oni terapię śmiechem i zabawą dla dzieci chorych, niepełnosprawnych oraz innych osób w trudnych sytuacjach życiowych. Sprawiają, że pochmurne i zmęczone twarze maluchów ale też i dorosłych -  promienieją. Śmiech pomaga bowiem uśmierzyć ból, przyspiesza leczenie, ułatwia radzenie sobie z kryzysami, stresami dnia codziennego. Nawet  ten trochę wymuszony – daje dobre efekty terapeutyczne. Jeśli i Ty chcesz podarować innym słoneczny uśmiech, możesz zostać wolontariuszem Fundacji „Dr Clown”.

Działania fundacji „Dr Clown” to program ogólnopolski, w ramach którego prowadzone są różnorodne projekty m.in. w blisko 100 szpitalach dziecięcych i  placówkach specjalnych, takich jak domy dziecka, świetlice czy hospicja.
Fundacja „Dr  Clown” stara się stale zwiększać efektywność pomocy niesionej swoim podopiecznym. Nie tylko pozyskuje nowych wolontariuszy, ale również zaprasza do współpracy światowej sławy sportowców, lekarzy, psychologów, a także szuka nowych źródeł finansowania. W miarę napływu środków obejmie opieką jeszcze więcej szpitali i placówek specjalnych w całej Polsce. Każdy może pomóc Fundacji w rozszerzaniu działalności przekazując na jej konto 1% swojego podatku. Wystarczy wpisać  numer  KRS 0000024181.

8 stycznia 2011 roku – XX Finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy.

TEGOROCZNE HASŁO:

Gramy z pompą! Zdrowa mama, zdrowy wcześniak, zdrowe dziecko, czyli na zakup najnowocześniejszych urządzeń dla ratowania życia wcześniaków oraz pomp insulinowych dla kobiet ciężarnych z cukrzycą.

Wg Światowej Organizacji Zdrowia cukrzyca to choroba cywilizacyjna XXI wieku.
Orkiestra chce kupić kilkaset pomp insulinowych dla kobiet chorych na cukrzycę.
W czasie tego Finału będzie prowadzona kampania medialna na rzecz walki z tą chorobą.
WOŚP planuje także zakup pojedynczych urządzeń takich jak najnowocześniejsze inkubatory hybrydowe, zaawansowane monitory funkcji życiowych, czy respiratory. W wielu przypadkach urządzenia te zastąpią aparaty kupione przed laty przez Orkiestrę, przy okazji różnych finałów.

CO BĘDZIE SIĘ DZIAŁO?

1513 sztabów WOŚP w Polsce

51 sztabów zagranicznych

140 imprez zamknietych

Pierwszy finał odbył się 3 stycznia 1993 roku – wtedy zebrano 1 535 440,68 USD.

XIX Finał WOŚP był 9 stycznia 2011 roku podczas którego zebrano 47 248 415,05 PLN

W tym roku życzymy Owsiakowi i nam wszystkim jeszcze większej kwoty.

źródło – Biuro Prawne Narodowego Funduszu Zdrowia

Pierwszy dzień refundacji: w aptekach i szpitalach spokojnie, ale lekarze wciąż zdezorientowani
źródło – Gazeta.pl
Tusk do lekarzy: będą konsekwencje. Gdy się przygotuję powiem jakie
źródło – Wprost 24
Lekarze zaczęli pieczątkowy protest. Chorzy zapłacą więcej
źródło – Wprost 24
Fundusz komunikuje: recepty z pieczątką “Refundacja leku do decyzji NFZ” są ważne
źródło – Rynek Zdrowia

imię i nazwisko,
datę urodzenia,
PESEL,
nazwę instytucji, która zgłosiła pacjenta do ubezpieczenia,
nazwę oddziału wojewódzkiego, do którego pacjent został zgłoszony.

Złożenie oświadczenia nie zdejmuje z pacjenta obowiązku określonego w art. 50 ust. 2-3 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych dotyczącego obowiązku przedstawienia dokumentu potwierdzającego prawo do świadczeń opieki zdrowotnej w związku z leczeniem szpitalnym.

źródło – Biuro Prawne Narodowego Funduszu Zdrowia

Porozumienie Zielonogórskie: list otwarty do premiera ws. weryfikacji ubezpieczenia pacjenta
źródło – Rynek Zdrowia
Lekarze nie chcą weryfikacji ubezpieczeń. “To absurd”
źródło – Polskie Radio
“To może skończyć się katastrofą”. Minister się tłumaczy
źródło – Wirtualna Polska

W komentarzu przedstawiono m.in.:

• zadania i obowiązki podmiotów wykonujących działalność leczniczą oraz podmiotów tworzących (gmin, powiatów, województwo) wynikające nie tylko z omawianej ustawy, ale także z innych przepisów;
• relacje podmiotów wykonujących działalność leczniczą z innymi uczestnikami systemu ochrony zdrowia: administracją rządową, jednostkami samorządu terytorialnego, Narodowym Funduszem Zdrowia;
• odniesienia regulacji ustawowych do praw pacjenta.

Komentarz zawiera także sposoby rozwiązania kwestii spornych, w związku, z tym, że zdaniem autorów, część przepisów Ustawy jest niejasna. Dotyczy to zwłaszcza kwestii struktury organizacyjnej podmiotów leczniczych, ich rejestracji i kontroli oraz przeprowadzania przekształceń organizacyjnych. Książka przeznaczona jest przede wszystkim dla osób zawodowo związanych ze środowiskiem służby zdrowia, jak również dla urzędników administracji samorządowej oraz prawników. Będzie cennym narzędziem dla wykładowców, prowadzących zajęcia z zakresu ochrony zdrowia oraz studentów.

Autorzy: Maciej Dercz, Tomasz Rek
Format: A5, oprawa: oprawa twarda, s. 540,
Cena: 90 zł

Wydawnictwo Wolters Kluwer Polska Sp. z o.o.
ul. Płocka 5a
01-231 Warszawa
Tel. 022 535 80 00
e-mail: obsluga.klienta@wolterskluwer.pl
Księgarnia internetowa:
e-mail: profinfo@wolterskluwer.pl